DT News - Greece - Συγκριτική αξιολόγηση της ακρίβειας ναρθήκων σύγκλεισης κατασκευασμένων με φρεζάρισμα και τρισδιάστατη εκτύπωση

Dental Tribune International

Τετ. 11 Νοεμβρίου 2026

ΒΟΝΝΗ, Γερμανία: Οι διαφορές στη διαστατική ακρίβεια μεταξύ των μεθόδων κατασκευής ενδέχεται να επηρεάζουν την εφαρμογή των ναρθήκων σταθεροποίησης της σύγκλεισης. Προηγούμενες εργαστηριακές μελέτες έχουν δείξει γενικά ότι οι νάρθηκες που κατασκευάζονται με φρεζάρισμα παρουσιάζουν μεγαλύτερη ακρίβεια από εκείνους που παράγονται με τρισδιάστατη εκτύπωση. Μια πρόσφατα δημοσιευμένη in vitro μελέτη έρχεται να ενισχύσει τα υπάρχοντα επιστημονικά δεδομένα, συγκρίνοντας τις αποκλίσεις σε διαφορετικά σημεία της εσωτερικής επιφάνειας των ναρθήκων. Τα ευρήματα έδειξαν ότι οι διαφορές μεταξύ των δύο μεθόδων κατασκευής ήταν σημαντικά μεγαλύτερες σε ορισμένες περιοχές σε σύγκριση με άλλες.

Στη μελέτη αξιολογήθηκαν 40 νάρθηκες σταθεροποίησης της σύγκλεισης για την άνω γνάθο, οι οποίοι κατασκευάστηκαν βάσει του ίδιου ψηφιακού σχεδιασμού: 20 με τρισδιάστατη εκτύπωση και 20 με φρεζάρισμα. Μετά την κατασκευή τους, κάθε νάρθηκας υποβλήθηκε σε ψηφιακή σάρωση και η εσωτερική του επιφάνεια συγκρίθηκε με το αρχικό ψηφιακό σχέδιο σε 42 προκαθορισμένα σημεία μέτρησης.

Συνολικά, οι νάρθηκες που κατασκευάστηκαν με φρεζάρισμα παρουσίασαν περίπου τις μισές διαστατικές αποκλίσεις σε σύγκριση με τους τρισδιάστατα εκτυπωμένους νάρθηκες. Οι μεγαλύτερες διαφορές μεταξύ των δύο μεθόδων καταγράφηκαν στα υπερώια και στα μασητικά/κοπτικά σημεία μέτρησης, ενώ στις προστομιακές περιοχές τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια.

Διαστατική ακρίβεια και κλινική σημασία

Οι ερευνητές εξέτασαν επίσης κατά πόσον οι νάρθηκες παρουσίαζαν στένωση ή διεύρυνση του οδοντικού τόξου σε σχέση με τον αρχικό σχεδιασμό, μετρώντας τις αποστάσεις μεταξύ αντίστοιχων σημείων στους δεξιούς και αριστερούς γομφίους. Οι τρισδιάστατα εκτυπωμένοι νάρθηκες παρουσίασαν γενικά συρρίκνωση σε σχέση με το αρχικό ψηφιακό σχέδιο, ενώ οι νάρθηκες που κατασκευάστηκαν με φρεζάρισμα εμφάνισαν τάση ελαφράς διεύρυνσης στα υπερώια σημεία μέτρησης. Η εντονότερη διαφορά μεταξύ των δύο μεθόδων εντοπίστηκε στην υπερώια επιφάνεια των δεύτερων γομφίων. Σύμφωνα με τους συγγραφείς, η συρρίκνωση κατά τον πολυμερισμό και οι διαδικασίες μετεπεξεργασίας ενδέχεται να συμβάλλουν στις διαστατικές μεταβολές που παρατηρούνται στους τρισδιάστατα εκτυπωμένους νάρθηκες.

Η μελέτη επισημαίνει ότι δεν υπάρχει μέχρι σήμερα κοινά αποδεκτό όριο για την κλινικά αποδεκτή εφαρμογή της εσωτερικής επιφάνειας των ναρθήκων και ότι η κλινική σημασία των αποκλίσεων που καταγράφηκαν παραμένει ασαφής. Μια τυχαιοποιημένη πιλοτική κλινική μελέτη διαπίστωσε παρόμοια επίπεδα ικανοποίησης των ασθενών, συχνότητας επιπλοκών και φθοράς μεταξύ ναρθήκων που κατασκευάστηκαν με φρεζάρισμα και τρισδιάστατη εκτύπωση, κατά τη διάρκεια τρίμηνης παρακολούθησης. Αντίστοιχα, μια μικρότερης κλίμακας κλινική μελέτη δεν ανέδειξε σαφείς διαφορές ως προς τη συγκράτηση ή τη φθορά των ναρθήκων.

Απαιτούνται περαιτέρω κλινικές μελέτες προκειμένου να διευκρινιστεί κατά πόσον οι διαφορές που σχετίζονται με τη μέθοδο κατασκευής επηρεάζουν την προσαρμογή των ναρθήκων, την άνεση των ασθενών, την κινητικότητα των δοντιών, τη σταθερότητα της σύγκλεισης ή την περιοδοντική υγεία.

Η μελέτη, με τίτλο «Comparison of additive and subtractive digital workflow for the accuracy of removable occlusal stabilization-splints—an in-vitro study» («Σύγκριση προσθετικών και αφαιρετικών ψηφιακών ροών εργασίας ως προς την ακρίβεια αφαιρούμενων ναρθήκων σταθεροποίησης της σύγκλεισης: Μελέτη in vitro»), δημοσιεύθηκε διαδικτυακά στις 9 Οκτωβρίου 2026 στο επιστημονικό περιοδικό Clinical Oral Investigations.